O florze i faunie
Wpisy z Wrzesień, 2011
Mieszkanie
Kategoria: Ciekawostki
Niezależnie od tego, czy chcemy trzymać jedną nimfę, czy więcej, w klatce czy w wolierze pokojowej lub ogrodowej, jej dom powinien spełniać kilka podstawowych warunków, które zapewniają jej dobre samopoczucie. Ważna jest nie tylko wielkość klatki, ale także jej wyposażenie i właściwe usytuowanie. Klatka powinna być na tyle duża aby nimfa miała możliwość przefrunięcia w niej chociaż krótkiego odcinka. Ptaki te również uwielbiają się wspinać, dlatego klatka powinna być zbudowana z poziomo ułożonych prętów. Karmniki i poidełka powinny być tak umieszczone, aby dostęp był łatwy zarówno dla nas jak i dla ptaka. Jeżeli chodzi o drążki do siedzenia dla ptaków najlepsze są świeże konary i gałęzie, nie polecam kupować plastikowych prętów, gdyż są one przyczyną różnych chorób. Oczywiście w klatce powinien się znaleźć karmnik (jak jest więcej ptaków to tyle karmników, ile ptaków). Baseniki i domki kąpielowe również są mile widziane chociaż można również spryskiwać papugę wodą ze spryskiwacza, co też sprawia jej dużo przyjemności. Nimfy uwielbiają się bawić, dlatego też wskazane jest umieszczenie w klatce urządzeń do zabawy i wspinania np. trapez, drabinka, huśtawka, aby papuga nie nudziła się podczas naszej nieobecności. Zdrowa, wesoła i ruchliwa papuga będzie dla nas źródłem wielu radości. Wprawdzie nie zawsze ustrzeżemy ją przed chorobami, ale dzięki odpowiedniej opiece będziemy mogli jej pomóc w zachowaniu zdrowia i witalności. To przede wszystkim od nas, właścicieli zależy jakie samopoczucie będzie miała nasza nimfa. Przede wszystkim należy zapewnić jej właściwą opiekę, prawidłowe żywienie, troskę i uwagę oraz zapewnić przestronną, czystą klatkę oraz odpowiednią ilość ruchu, co pomaga nimfie utrzymać kondycję i stanowi podstawę zdrowego i długiego życia. Teraz trochę na temat niezbędnej pielęgnacji. Przede wszystkim codziennie należy karmić papugę i wymieniać jej wodę pitną. Co tydzień należy czyścić: klatkę lub wolierę, miejsca do siedzenia i zabawki oraz wymyć pojemniki na pokarm i wodę. Gałązki do siedzenia należy wymieniać mniej więcej raz w miesiącu oraz w razie konieczności skrócić pazury ptaka. Szpony można podciąć samodzielnie za pomocą małych nożyczek lub specjalnych cążków do paznokci, ale należy uważać, aby nie uszkodzić papudze naczyń krwionośnych, dlatego też z tym problemem wybrać się do weterynarza. Należy to robić tylko wtedy, gdy papuga sama sobie nie ściera pazurów na drążkach w klatce, gdyż obcinanie szponów bardzo stresuje ptaka i może spowodować nawet zawał serca u nimfy.
Dinozaury
Kategoria: Ciekawostki
Mniej więcej przez 160 milionów lat, od 225 milionów lat temu do 65 milionów lat temu, na Ziemi dominowały dinozaury. Były one największymi gadami wszechczasów, wszechczasów niektóre prehistoryczne gady, były największymi zwierzętami latającymi w historii naszej planety. Słowo „dinozaur” oznacza ogromną, przerażającą jaszczurkę, a nazwy poszczególnych gatunków dinozaurów oddają ich cechy. Na przykład tyranozaur oznacza jaszczurkę tyrana. Do najbardziej przerażających gatunków dinozaurów należały drapieżniki z pazurami jak szable, między innymi czterometrowy Deinonychus, oraz Velociraptor, który był wielkości człowieka. Przypuszcza się również, że były to najinteligentniejsze z dinozaurów. Bardzo groźnymi drapieżnymi dinozaurami były tyranozaury i żyjące przed nimi alozaury. Osiągały one długość dwunastu metrów i ważyły około sześciu ton. Ich potężne śmiercionośne szczęki wyposażone były w kły. Nie wyjaśniono dotychczas, dlaczego dinozaury wyginęły. Przypuszcza się, że na Ziemię spadła kometa lub meteoryt, co wznieciło ogromny obłok pyłu. W rezultacie na planecie zmienił się klimat, do którego nie umiały przystosować się te olbrzymie gady. Drzewa to największe żywe organizmy na Ziemi. Żyją znacznie dłużej niż inne rośliny, zwierzęta i ludzie, czasami wiek, jaki osiągają liczy się w setkach lub tysiącach lat. Niektóre z nich zakiełkowały na długo przed powstaniem cesarstwa rzymskiego. Wydychając tlen do atmosfery drzewa działają jak płuca Ziemi. Z ich pni otrzymujemy drewno, a z żywicy gumę. Największym drzewem jest sekwoja zwana też Generałem Shermanem, rosnąca w Parku Narodowym w Sekwoi w Kalifornii. Ma niemal 84 metry wysokości, a obwód jej pnia wynosi 31,4 metra. Jak się ocenia, waży 2,5 tysiąca ton, co odpowiada 350 słoniom. Sekwoje bywają też wyższe, niekiedy osiągają nawet ponad 100 metrów, jednakże wówczas ich pnie są o wiele cieńsze. Ciekawym drzewem jest baobab. Jego przypominający beczkę pień gromadzi wodę, a obwód jego sięga nawet 54 metry. Najstarszymi żyjącymi obecnie drzewami są sosny długowieczne. Niektóre z nich mają ponad 4 tysiące lat. Sekwoje olbrzymie przepuszczalnie mogą żyć od 5 do 6 tysięcy lat. Ciekawa sprawa jest także z nasionami palmy. Wytwarza ona największe na świecie ziarna. Jej owoc waży zaś około 20 kilogramów.
Kwitnące pułapki
Kategoria: Ciekawostki, Rośliny
Kwiaty tych roślin potrzebują do zapylenia owadów. W Azji, Afryce i Ameryce w strefach tropikalnych i subtropikalnych występują kwiaty z rodziny kornak. Ich wyjątkowość polega na tym, że są tak zbudowane, aby wabić i chwytać owady. Nie są to jednak rośliny owadożerne, ponieważ nie wyrządzają im krzywdy. Rośliny te potrzebują owadów do zapylenia. Przyjmują one różne kształty i kolory, jednakże najczęściej są czerwone z żółtymi plamami. Takie zestawienie kolorystyczne ma kojarzyć się owadom z gnijącym mięsem. Do tego często rośliny te wydzielają woń podobną do zapachu padliny. Zwabione kolorem i zapachem muchówki wchodzą przez rurkę okwiatu do wnętrza kwiatu. Owad, który dostanie się do środka nie może się wydostać i szamocząc się zrzuca z siebie pyłki innych roślin. Więzień zapyla słupki, a po dniu, dwóch, kiedy dojrzeją pylniki zostaje obsypany pyłkiem i wypuszczony na wolność. Włoski, które dotychczas uniemożliwiały mu wyjście z kwiatu wiotczeją i więzień może opuścić pułapkę. W Środowej Ameryce rośnie kokornak wielkokwiatowy, którego kwiaty osiągają średnicę czterdziestu centymetrów. Kwiat passiflory jest symbolem męki Chrystusa na krzyżu. jczyzną męczennicy, czyli passiflory jest tropikalna część Ameryki. Jednakże ze względu na jej piękne kwiaty uprawiana jest również w tropikalnych krajach Azji, Afryki i Australii. Nazwa męczennica związana jest z książką, w której autor dokonał porównania trzech znamion słupka kwiatu do trzech gwoździ, którymi przybito Chrystusa do krzyża. Dziesięć płatków kwiatu uznał za wiernych apostołów Chrystusa, przykoronek to miałaby być korona cierniowa, pięć pylników to rany Chrystusa. Stąd też wzięła się nazwa Kwiat Męki Pańskiej. W ten sposób bujna wyobraźnia pisarza dała nazwę roślinie, która stała się kwiatem pojawiającym się jako motyw w zdobieniach szat i naczyń liturgicznych. Męczennica olbrzymia jest drzewem dorastającym do pięćdziesięciu metrów wysokości i dającym owoce. Owoce te świetnie nadają się do wyrobu orzeźwiającego soku. Okazałe różowe kwiaty passiflory mające średnicę około dwunastu centymetrów dają początek owocom długości około dwudziestu pięciu centymetrów i ważącym nawet po pięć kilogramów. Inna męczennica rosnąca w Brazylii i Peru rodzi owoce o kwaskowatym smaku, przydatne w sporządzaniu sałatek i napojów. Jeden z najdroższych kwiatów na świecie.Najczęściej tak jest, iż najbardziej ciekawi i jest najbardziej pożądane to, co trudne do zdobycia. Tak też było w przypadku storczyków. Storczyki to grupa roślin licząca ponad dwadzieścia tysięcy gatunków. Są to epifity występujące głównie w krajach tropikalnych. Niektóre gatunki spotykane są również w bardzo trudnych warunkach atmosferycznych, chociażby w wysokich partiach Himalajów, czy w Andach. Potrafią rosnąć w temperaturze poniżej zera, czy nawet pod warstwą śniegu. Trudności w zdobyciu storczyków wynikają głównie z faktu, iż rosną one najczęściej wysoko na drzewach w trudnodostępnych tropikach. Za najpiękniejszy storczyk jest uważany gatunek stanhopea wielkooka występujący w Meksyku. Jego urok wynika z niespotykanego wśród kwiatów kształtu i działek okwiatu powstałych z dziwnej, przeźroczystej, wręcz sprawiającej wrażenie nieziemskiej masy. Oszałamiającego wrażenia dodaje jeszcze upojny zapach tego storczyka. Jedynym minusem jest fakt, iż bardzo szybko on przekwita. Białą monarchinią nazywa się storczyk mający kwiaty w kolorze nieskazitelnej bieli.
Gacek brunatny
Kategoria: Nietoperze
Gacek brunatny jest gatunkiem nietoperza powszechnie występującym na terenie naszego kraju. Generalnie rzecz biorąc, spotkać go można praktycznie na całym kontynencie europejskim – wyjątek stanowią jedynie jego południowe oraz północne krańce. Bardzo często mylony jest z gackiem szarym – nie ma w tym fakcie niczego dziwnego, albowiem gatunki te są niesamowicie do siebie podobne, jeszcze przed czterdziestoma paroma laty w ogóle ich od siebie nie odróżniano. Gacek brunatny zaliczany jest do nietoperzy małych. Jako środowisko życia preferuje on zarówno obszary leśne, jak i tereny zabudowane. Bardzo często zakłada swoje gniazda między innymi na strychach czy poddaszach. Prowadzi raczej osiadły tryb życia. Podstawę jego pożywienia stanowią niewielkie bezkręgowce, takie jak dla przykładu nocne motyle. Echolokacyjne sygnały tych nietoperzy mają niewielki zasięg sięgające maksymalnie na trzy metry. Gacek szary jest jednym ze spotykanych w naszym kraju gatunków nietoperzy, chociaż zasięg jego występowania jest u nas ograniczony. Maksymalna długość ciała dorosłych osobników wynosi pięć centymetrów, tyleż samo wynosi długość ogona. Jest szarego koloru. Gacek szary jest typowym owadożercą. Poza owadami niczym innym się nie odżywia. Jest jednym z przedstawicieli rodziny mroczkowatych. Nie jest to gatunek, któremu grozi wyginięcie – tak zakwalifikowany jest póki co przez Czerwoną Księgę Gatunków Zagrożonych. Przez bardzo długi czas mylony był z gackiem brunatnym. W naszym kraju jeszcze w latach sześćdziesiątych minionego stulecia w ogóle nie odróżniano od siebie tych zwierząt. Jeden i drugi gatunek określany był wspólnym mianem – błędnym zresztą – gacka wielouchego. Jeżeli chodzi o warunki, w jakich gacek szary na co dzień żyje, to jest to zawsze w pobliżu ludzkich skupisk oraz zabudowań.