O florze i faunie
Wpisy oznaczone tagiem ‘długość’
Rudawka nilowa
Kategoria: Rośliny
Rudawka nilowa to kolejny nietoperz przynależący do rodziny rudawkowatych. W naturalnych warunkach zwierzę te spotkać można na Cyprze, w północnej części kontynentu afrykańskiego oraz na Bliskim Wschodzie. Środowisko jego życia stanowią jaskinie. Zgodnie z klasyfikacją zawartą w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych nietoperze te są bardzo rozpowszechnione i jak na razie wyginięcie im w zupełności nie grozi. Jest zwierzęciem, które stosunkowo prosto i szybko można oswoić – z tego właśnie powodu rudawka nilowa jest bardzo chętnie hodowana w zoologicznych ogrodach na całym świecie, gdzie zresztą czuje się nieźle oraz nie ma problemów z przystosowaniem się do warunków panujących w tego rodzaju miejscach. Maksymalna długość ciała dorosłych osobników wynosi niespełna dwadzieścia centymetrów, natomiast rozpiętość skrzydeł sięga co najwyżej sześćdziesięciu. Jest to zatem dosyć pokaźny nietoperz. Rudawka wielka to nietoperz będący przedstawicielem rodziny rudawkowatych. Charakteryzuje się między innymi tym, iż spośród wszystkich żyjących obecnie nietoperzy ten właśnie jest największy. Dorosły osobnik osiąga długość ciała wynoszącą maksymalnie trzydzieści dwa centymetry, natomiast jeżeli chodzi o rozpiętość skrzydeł, to górna granica w tym wypadku wynosi półtora metra. Ze względu na swoje pokaźne rozmiary, nietoperze te określane są także mianem latających psów albo latających psów. Jako, że odżywiają się one tylko i wyłącznie owocami, nazywa się je także nietoperzami owocowymi. Kolejną bardzo charakterystyczną cechą, jaką się odznaczają jest to, że nie posiadają zmysłu echolokacji. W związku z tym nie są przystosowane do poruszania się w całkowitych ciemnościach. W warunkach naturalnych ssaki te występują w południowej i wschodniej części kontynentu azjatyckiego. Nie grozi im wyginięcie. Ryjkonos malutki to przedstawiciel – jedyny zresztą – rodziny ryjkonosowatych. Charakteryzuje się między innymi tym, iż spośród wszystkich żyjących obecnie na ziemskim globie nietoperzy jest najmniejszy. Ponadto również zaliczany jest do jednych z najmniejszych na świecie ssaków. Maksymalna długość ciała, jaką może bowiem osiągnąć dorosły osobnik wynosi zaledwie trzydzieści trzy milimetry. Jest to zwierzę, które w naturalnych warunkach spotkać można tylko i wyłącznie w Tajlandii i Birmie. Gatunek sklasyfikowano jako zagrożony w bardzo wysokim stopniu wyginięciem. Szacuje się, iż w krajach tych żyje łącznie nieco ponad trzy i pół tysiąca tych zwierząt. Jeżeli chodzi o miejsca, gdzie nietoperz spędza dnie, to są to małe, krasowe jaskinie, gdzie chowa się w najbardziej odległych ich zakamarkach. Na polowanie wyrusza o zmierzchu. Podstawę jego pożywienia stanowią bardzo drobne stawonogi oraz owady.
Dziwidło olbrzymie
Kategoria: Ciekawostki
Delikatny niczym nimfa kwiat jednej nocy. Roślina mogącą piąć się po skałach dzięki igiełkowatym kolcom na pędach i korzeniom powietrznym – to cereus wielkokwiatowy. Występuje on w Ameryce we wschodniej części Meksyku, na Kubie, Jamajce i Haiti. Cereus jest niepozornie wyglądającym kaktusem mogącym się pochwalić wspaniałym trzydziestocentymetrowym kwiatem. Kilka dni przed zakwitnięciem pąk powiększa swoją objętość. W ciągu dnia pozostaje w zamkniętym pąku, aby nocą rozchylić swe płatki. Wydziela on zapach przypominający wanilię. Na zewnątrz płatki mają kolor łososiowy, a wewnątrz są śnieżnobiałe. Fakt, iż roślina zakwita tylko nocą nadaje jej tajemniczości, którą potęguje miejsce, w którym najczęściej kwitnie, czyli wysokie skały. Niestety raz pokazawszy swój piękny kwiat przekwita i dlatego popularnie nazywany jest kwiatem jednej nocy. Kilka tygodni po przekwitnięciu kwiat wydaje czerwony owoc przypominający jagodę, mierzący około ośmiu centymetrów długości. Owoc dojrzewa i w jego wnętrzu znajduje się bardzo duża liczba nasion, bo około dwóch tysięcy. Olbrzymi kwiat potrzebujący do zapylenia owadów, które więzi wewnątrz kwiatu. asy tropikalne Sumatry kryją olbrzymią bylinę osiągająca cztery i pół metra, z czego kwiatostan mierzy dwa metry. Kwiat znajduje się w potężnym kielichu, który ma średnicę jednego metra i wysokość dwóch metrów. Kiedy kwiat kwitnie wygląda to tak, jakby wprost z ziemi wyrastał kielich. Z zewnątrz pochwa, podtrzymująca kwiat, jest zielona, natomiast wewnątrz ma kolor fioletowy i jest ząbkowana. Płodna część kwiatu znajduje się w pochwie, natomiast pozostała jego część jest bezpłodna. Męskie i żeńskie kwiaty są ułożone na przemian. We wnętrzu kielicha jest temperatura o kilka stopni wyższa niż w otoczeniu. Do zapylenia dziwidło potrzebuje owadów, które wlatują do środka pochwy zwabione wydzielanym przez roślinę zapachem przypominającym padlinę i wyższą temperaturą. Owad wlatuje do środka, składa jaja i nie może się wydostać. Szamocząc się wewnątrz kielicha przenosi pyłek i zapyla kwiat. Po wydostaniu się na wolność nadal rozrzuca pyłek na inne rośliny. W zapylaniu rośliny uczestniczą również słonie, które traktują te kwiaty jak wodopój.