O florze i faunie
Wpisy oznaczone tagiem ‘miejsce’
Obszar chronionego krajobrazu
Kategoria: Ochrona przyrody
Do szeroko pojmowanej ochrony przyrody kwalifikuje się również ochrona krajobrazów. Tego rodzaju działalność znana jest pod nazwą obszarów chronionego krajobrazu. Są one bardzo zróżnicowane, jeżeli chodzi zarówno o ich zasięg, jak i rodzaj. Różne bowiem krajobrazy podlegać mogą prawnej ochronie. Mowa w tym miejscu między innymi o torfowiskach, kompleksach leśnych, wydmach, dolinach rzecznych i tym podobne. W naszym kraju stosowne regulacje w tym zakresie zawarte są w Ustawie o ochronie przyrody pochodzącej sprzed pięciu lat. Na dzień dzisiejszy sytuacja przedstawia się w ten sposób, że w odniesieniu do całej powierzchni Polski powyżej wspomniane obszary chronione stanowią niemalże jej jedną czwartą część. Jeżeli zaś chodzi o konkretne liczby, to można mówić dokładnie o czterystu pięćdziesięciu takich miejscach w Polsce. Głównym przeznaczeniem tych terenów są cele przede wszystkim rekreacyjne. Poidło jest miejscem, które posiada nierozerwalny związek z działalnością prowadzona przez człowieka. Poidła określane są również mianem wodopojów, pojników oraz poidełek. Służą oczywiście do tego, ażeby zaspokoić pragnienie zwierząt, które są przez ludzi hodowane, a przez to posiadają ograniczoną w znacznym stopniu możliwość bardzo swobodnego poruszania się i przemieszczania z miejsca na miejsce. Człowiek nie tak od razu wpadł na pomysł, aby organizować dla hodowanych przez siebie zwierząt poidła. Początkowo wyglądało to głównie w taki sposób, że czworonogi były przeważnie dwa razy w przeciągu całego dnia prowadzone do wodopoju jaki stanowiła rzeka czy inny naturalny zbiornik wodny. Stulecie osiemnaste przyniosło innowacyjne rozwiązanie, ażeby w pobliżu gospodarstw budować dla zwierząt specjalne sadzawki, gdzie będą mogły zaspokajać pragnienie. Niewykluczone, że funkcjonowało to już wcześniej.
Jak wychować królika?
Kategoria: Gryzonie
Każdy królik ma w swojej klatce miejsce, gdzie będzie załatwiał swoje potrzeby fizjologiczne. Sztuką jest jednak wychować go tak, aby biegając po domu nie zostawiał odchodów na kanapach, podłodze czy dywanie. Szybko można nauczyć królika czystości. Jeśli zauważmy, że w mieszkaniu wybrał sobie jakieś miejsce do załatwiania swoich potrzeb fizjologicznych, wówczas postawmy w tym miejscu jego klatkę albo też kuwetę, taką z jakiej korzystają koty. Jeśli jednak te zabiegi nie pomogą, a królik rozrzuci kał po mieszkaniu, wówczas należy go szybko zebrać, ale nie wyrzucać nigdzie indziej, tylko do jego własnej klatki w miejsce, gdzie zawsze załatwia swoje potrzeby. Królik po jakimś czasie zrozumie, że nie wolno załatwiać potrzeb biegając po mieszkaniu i będzie wracał za każdym razem do swojej klatki. Królik lubi też często przesiadywać w miejscach, w których byśmy nie chcieli. Ale również na to jest prosty sposób. Gdy usiądzie w miejscu niedozwolonym można w niego lekko rzucić przykładowo paczką chusteczek i zagwizdać. Zwierzę spłoszy się i zmieni miejsce. Jeśli zakupimy królika trzeba go najpierw włożyć do klatki i dać mu czas na to, aby mógł spokojnie zapoznać się z nowym otoczeniem, które teraz będzie jego domem. Jak długo ten proces potrwa wszystko zależy od poszczególnych zwierząt u niektórych trwa to tylko trzy dni, a u inny nawet kilka tygodni. W tym wypadku trzeba wykazać się wielką cierpliwością. Oswajanie zwierzątka należy rozpocząć od karmienia go z ręki, ale przy tym nie należy wyciągać go z klatki. Jeśli zwierzę się przyzwyczai do nowego otoczenia na pewno szybko to zauważymy. Królik wówczas będzie siedział w kącie klatki i ciekawsko obserwował co robią domownicy, nie będzie się też płoszył gdy usłyszy głośniejsze rozmowy. Należy więc dokładnie obserwować zachowanie zwierzęta. Drugą wskazówką świadczącą o tym, że królik przyzwyczaił się do nowego domu jest fakt, że będzie się kładł na boku i spokojnie leżał i nie będzie interesował się tym ,co dzieje się dookoła. Pamiętajmy, że przy karmieniu, kiedy królik nie będzie uciekał, to pogłaskajmy go delikatnie, wówczas szybciej nabierze zaufania. Jeśli chcemy kupić klatkę musimy wziąć pod uwagę wielkość królika. Najmniejsza klatka powinna mieć krótszy bok na tyle długi, aby królik mógł się swobodnie położyć. Jeśli chodzi o dłuższy blok klatki, to powinien on być dwa razy dłuższy od boku krótszego. Klatka musi mieć również odpowiednią wysokość. Tutaj należy zwrócić uwagę na to, czy nasz pupil będzie mógł się swobodnie podnieść. Gdy chcemy zakupić dwa zwierzątka to klatka musi już być odpowiednio większa. Najlepiej, aby miała chociaż 1 metr długości, wówczas króliki będą mogły swobodnie się wylegiwać i nie będą sobie przeszkadzały. Należy brać też pod uwagę, że królik nie będzie ciągle siedział w klatce, gdyż lubi być w ruchu. Należy mu zatem zapewnić możliwość swobodnego biegania kilka razy dziennie po mieszkaniu. Jeśli chodzi o okratowanie klatki tutaj mamy wybór pomiędzy stosowanymi od dawna metalowymi kratkami lub plastikowymi ściankami. Wybierając klatkę plastikową trzeba wiedzieć, że bardziej gromadzi się w niej wilgoć, więc jednocześnie trudniej zachować czystość, co przełoży się na zdrowie naszego królika.
Rudawka nilowa
Kategoria: Rośliny
Rudawka nilowa to kolejny nietoperz przynależący do rodziny rudawkowatych. W naturalnych warunkach zwierzę te spotkać można na Cyprze, w północnej części kontynentu afrykańskiego oraz na Bliskim Wschodzie. Środowisko jego życia stanowią jaskinie. Zgodnie z klasyfikacją zawartą w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych nietoperze te są bardzo rozpowszechnione i jak na razie wyginięcie im w zupełności nie grozi. Jest zwierzęciem, które stosunkowo prosto i szybko można oswoić – z tego właśnie powodu rudawka nilowa jest bardzo chętnie hodowana w zoologicznych ogrodach na całym świecie, gdzie zresztą czuje się nieźle oraz nie ma problemów z przystosowaniem się do warunków panujących w tego rodzaju miejscach. Maksymalna długość ciała dorosłych osobników wynosi niespełna dwadzieścia centymetrów, natomiast rozpiętość skrzydeł sięga co najwyżej sześćdziesięciu. Jest to zatem dosyć pokaźny nietoperz. Rudawka wielka to nietoperz będący przedstawicielem rodziny rudawkowatych. Charakteryzuje się między innymi tym, iż spośród wszystkich żyjących obecnie nietoperzy ten właśnie jest największy. Dorosły osobnik osiąga długość ciała wynoszącą maksymalnie trzydzieści dwa centymetry, natomiast jeżeli chodzi o rozpiętość skrzydeł, to górna granica w tym wypadku wynosi półtora metra. Ze względu na swoje pokaźne rozmiary, nietoperze te określane są także mianem latających psów albo latających psów. Jako, że odżywiają się one tylko i wyłącznie owocami, nazywa się je także nietoperzami owocowymi. Kolejną bardzo charakterystyczną cechą, jaką się odznaczają jest to, że nie posiadają zmysłu echolokacji. W związku z tym nie są przystosowane do poruszania się w całkowitych ciemnościach. W warunkach naturalnych ssaki te występują w południowej i wschodniej części kontynentu azjatyckiego. Nie grozi im wyginięcie. Ryjkonos malutki to przedstawiciel – jedyny zresztą – rodziny ryjkonosowatych. Charakteryzuje się między innymi tym, iż spośród wszystkich żyjących obecnie na ziemskim globie nietoperzy jest najmniejszy. Ponadto również zaliczany jest do jednych z najmniejszych na świecie ssaków. Maksymalna długość ciała, jaką może bowiem osiągnąć dorosły osobnik wynosi zaledwie trzydzieści trzy milimetry. Jest to zwierzę, które w naturalnych warunkach spotkać można tylko i wyłącznie w Tajlandii i Birmie. Gatunek sklasyfikowano jako zagrożony w bardzo wysokim stopniu wyginięciem. Szacuje się, iż w krajach tych żyje łącznie nieco ponad trzy i pół tysiąca tych zwierząt. Jeżeli chodzi o miejsca, gdzie nietoperz spędza dnie, to są to małe, krasowe jaskinie, gdzie chowa się w najbardziej odległych ich zakamarkach. Na polowanie wyrusza o zmierzchu. Podstawę jego pożywienia stanowią bardzo drobne stawonogi oraz owady.
Schronisko dla zwierząt
Schronisko dla zwierząt jest specyficznego rodzaju placówka. Przebywają w niej bowiem zwierzęta uważane za bezdomne. Odnosi się to do zwierząt domowych ze szczególnym wskazaniem na psy oraz koty. W tego rodzaju miejscu czworonogom tym zostaje udzielona odpowiednia pomoc oraz zostają otoczone one opieką. Schronisk zazwyczaj należy szukać gdzieś na miejskich peryferiach. Placówki te finansowane mogą być zarówno z budżetu państwa (poprzez stosowne dotacje udzielane jednostkom samorządu terytorialnego), jak też i z prywatnych kieszeni tak zwanych ludzi dobrej woli. W naszym kraju sytuacja tych placówek – jeśli chodzi o prawne przepisy, nie jest wciąż uregulowana. Co gorsza, coraz częściej w środkach masowego przekazu pojawiają się zatrważające informacje dotyczące niehumanitarnego traktowania zwierząt właśnie w schroniskach. W połączeniu ze zdjęciami i filmowymi relacjami daje to wstrząsający efekt. Strefa ciszy jest czymś, z czym w naszym kraju zetknąć się można przede wszystkim w okolicach lasów oraz zbiorników wodnych. Do czasów reformy administracyjne sprzed dziesięciu lat wyznaczanie stref ciszy leżało w kompetencjach wojewodów. Na dzień dzisiejszy zajmują się tym władze powiatowe. Strefy ciszy dotyczą takich obszarów, gdzie natężenie hałasu nie może być większe aniżeli czterdzieści pięć decybeli. Aktualnie za złamanie tych przepisów można otrzymać mandat wysokości pięciuset złotych. Jedynymi jednostkami, w przypadku których dopuszczalne jest złamanie tych przepisów są straż ochrony przyrody, policja oraz straż pożarna. Rady powiatowe – podejmując decyzję o wyznaczeniu takich stref – muszą liczyć się z konsekwencjami, jakie w dalszej przyszłości przedłożą się na plany przestrzennego zagospodarowania. W przeciwnych wypadku dojść może do sytuacji absurdalnych, a tych u nas nie brak. Zakwaszanie wód jest procesem polegającym na tym, że zwiększa się kwasowość tych wód, których pH uległo obniżeniu. Oczywiście, dodać w tym miejscu koniecznie należy, iż dotyczy to tylko i wyłącznie naturalnych zbiorników wodnych. Proces ten odznacza się zazwyczaj antropogenicznym charakterem, chociaż może się odbywać na zupełnie naturalnych zasadach. Pamiętać jednocześnie należy, iż w obydwu tych przypadkach w wodnym środowisku zachodzą pewne zmiany – mogą być one mniej lub bardziej poważne. Ażeby w zbiorniku wodnym powrócić do właściwego pH, wymaga to niesamowitego wysiłku, który w dzisiejszych czasach wydaje się niestety mało prawdopodobny. Należy bowiem możliwie jak najbardziej zredukować emisje motoryzacyjne, ciepłownicze oraz przemysłowe. W bardzo wielu krajach podjęte zostały obecnie stosowne działania mające na celu neutralizowanie negatywnych efektów ubocznych ludzkiej działalności.