Przyroda dookoła nas

O florze i faunie

Kategorie

Archiwum

O serwisie

Zależnie od odmiany róże drobnokrzaczaste wykazuję przeróżne wzrosty. Można zauważyć, że jedne mają pokrój rozłożysty, inne zaś wyprostowany. Wysokość róż drobnokrzaczastych zazwyczaj jednak mieści się w przedziale od czterdziestu do stu centymetrów. Również tutaj są trzy główne odmiany, które można powiedzieć, że zajmują pozycje liderów. Amber Sun to odmiana gdzie kwiaty w początkowej fazie kwitnienia są miedzianożółte chociaż z czasem jednak przybierają kolo kremowo żółty. Z uwagi na niedużą wysokość ponieważ nie przekraczającą pięćdziesięciu centymetrów krzewy te nadają się również do uprawy w doniczkach oraz różnego rodzaju pojemnikach. Trzeba jednak pamiętać, że aby korzenie dobrze się rozwijały pojemniki muszą mieć odpowiednią wysokość. Dwie kolejne odmiany czyli Sorrento oraz Polarlicht są dosyć łatwe w pielęgnacji, charakteryzują się one również bardzo intensywnym zapachem. Zazwyczaj krzewy te osiągają również wysokość do około osiemdziesięciu centymetrów i są bogato zdobione kwitnącymi kwiatami. Odmian róż pnących tak jak prawie każdych innych jest całe mnóstwo jednak najbardziej charakterystyczne, znane na całym świecie ale przede wszystkim cenione są cztery spośród nich. Maintower to pierwsza odmiana, która wydaje kwiaty koloru ciemnoróżowego a jej wysokość sięga od dwóch do nawet w niektórych przypadkach trzech metrów. Idealnie nadaje się ona do prowadzenia po podporach czy ścianach budynku a jej kwiaty pachną cudownie. Reklama: Kosiarki elektryczne

Wpisy oznaczone tagiem ‘nazwa’

Dziwidło olbrzymie

Kategoria: Ciekawostki

Dziwidło olbrzymie Delikatny niczym nimfa kwiat jednej nocy. Roślina mogącą piąć się po skałach dzięki igiełkowatym kolcom na pędach i korzeniom powietrznym – to cereus wielkokwiatowy. Występuje on w Ameryce we wschodniej części Meksyku, na Kubie, Jamajce i Haiti. Cereus jest niepozornie wyglądającym kaktusem mogącym się pochwalić wspaniałym trzydziestocentymetrowym kwiatem. Kilka dni przed zakwitnięciem pąk powiększa swoją objętość. W ciągu dnia pozostaje w zamkniętym pąku, aby nocą rozchylić swe płatki. Wydziela on zapach przypominający wanilię. Na zewnątrz płatki mają kolor łososiowy, a wewnątrz są śnieżnobiałe. Fakt, iż roślina zakwita tylko nocą nadaje jej tajemniczości, którą potęguje miejsce, w którym najczęściej kwitnie, czyli wysokie skały. Niestety raz pokazawszy swój piękny kwiat przekwita i dlatego popularnie nazywany jest kwiatem jednej nocy. Kilka tygodni po przekwitnięciu kwiat wydaje czerwony owoc przypominający jagodę, mierzący około ośmiu centymetrów długości. Owoc dojrzewa i w jego wnętrzu znajduje się bardzo duża liczba nasion, bo około dwóch tysięcy. Olbrzymi kwiat potrzebujący do zapylenia owadów, które więzi wewnątrz kwiatu. asy tropikalne Sumatry kryją olbrzymią bylinę osiągająca cztery i pół metra, z czego kwiatostan mierzy dwa metry. Kwiat znajduje się w potężnym kielichu, który ma średnicę jednego metra i wysokość dwóch metrów. Kiedy kwiat kwitnie wygląda to tak, jakby wprost z ziemi wyrastał kielich. Z zewnątrz pochwa, podtrzymująca kwiat, jest zielona, natomiast wewnątrz ma kolor fioletowy i jest ząbkowana. Płodna część kwiatu znajduje się w pochwie, natomiast pozostała jego część jest bezpłodna. Męskie i żeńskie kwiaty są ułożone na przemian. We wnętrzu kielicha jest temperatura o kilka stopni wyższa niż w otoczeniu. Do zapylenia dziwidło potrzebuje owadów, które wlatują do środka pochwy zwabione wydzielanym przez roślinę zapachem przypominającym padlinę i wyższą temperaturą. Owad wlatuje do środka, składa jaja i nie może się wydostać. Szamocząc się wewnątrz kielicha przenosi pyłek i zapyla kwiat. Po wydostaniu się na wolność nadal rozrzuca pyłek na inne rośliny. W zapylaniu rośliny uczestniczą również słonie, które traktują te kwiaty jak wodopój.