O florze i faunie
Wpisy oznaczone tagiem ‘nietoperz’
Gacek brunatny
Kategoria: Nietoperze
Gacek brunatny jest gatunkiem nietoperza powszechnie występującym na terenie naszego kraju. Generalnie rzecz biorąc, spotkać go można praktycznie na całym kontynencie europejskim – wyjątek stanowią jedynie jego południowe oraz północne krańce. Bardzo często mylony jest z gackiem szarym – nie ma w tym fakcie niczego dziwnego, albowiem gatunki te są niesamowicie do siebie podobne, jeszcze przed czterdziestoma paroma laty w ogóle ich od siebie nie odróżniano. Gacek brunatny zaliczany jest do nietoperzy małych. Jako środowisko życia preferuje on zarówno obszary leśne, jak i tereny zabudowane. Bardzo często zakłada swoje gniazda między innymi na strychach czy poddaszach. Prowadzi raczej osiadły tryb życia. Podstawę jego pożywienia stanowią niewielkie bezkręgowce, takie jak dla przykładu nocne motyle. Echolokacyjne sygnały tych nietoperzy mają niewielki zasięg sięgające maksymalnie na trzy metry. Gacek szary jest jednym ze spotykanych w naszym kraju gatunków nietoperzy, chociaż zasięg jego występowania jest u nas ograniczony. Maksymalna długość ciała dorosłych osobników wynosi pięć centymetrów, tyleż samo wynosi długość ogona. Jest szarego koloru. Gacek szary jest typowym owadożercą. Poza owadami niczym innym się nie odżywia. Jest jednym z przedstawicieli rodziny mroczkowatych. Nie jest to gatunek, któremu grozi wyginięcie – tak zakwalifikowany jest póki co przez Czerwoną Księgę Gatunków Zagrożonych. Przez bardzo długi czas mylony był z gackiem brunatnym. W naszym kraju jeszcze w latach sześćdziesiątych minionego stulecia w ogóle nie odróżniano od siebie tych zwierząt. Jeden i drugi gatunek określany był wspólnym mianem – błędnym zresztą – gacka wielouchego. Jeżeli chodzi o warunki, w jakich gacek szary na co dzień żyje, to jest to zawsze w pobliżu ludzkich skupisk oraz zabudowań.
Hibernakulum
Kategoria: Ciekawostki
Hibernakulum to nic innego, jak zimowe legowisko zwierzęcia nazywane również po prostu legowiskiem. Zwierzę wybiera sobie takie miejsce po to, aby tam móc spokojnie zapaść w zimowy sen. Są także zwierzęta, które w taki sen nie zapadają, a na zimę potrzebują bezpiecznej i wygodnej kryjówki. Najczęściej poważy termin odnosi się do miejsc wybieranych przez takie zwierzęta jak nietoperze, owady oraz gady. Miejsca takie odznaczają się ogromnym zróżnicowaniem – ich dobór zależy bowiem od indywidualnego zapotrzebowania jakiegoś konkretnego gatunku. Dla przykładu wymieniane już wcześniej nietoperze zimą czują się najlepiej w szczelinach budynków czy w jaskiniach, dla wiewiórek najbardziej odpowiednie są dziuple oraz specjalne skrzynki lęgowe, jeże natomiast najchętniej zakopują się pod porządną stertą liści, a gady w norach wykopanych przez gryzonie. Przykłady można w tym miejscu mnożyć w nieskończoność. O czymś takim jak ochrona przyrody niewątpliwie słyszał każdy. Nie każdy może jednak zdaje sobie tak do końca sprawę z tego, co tak naprawdę kryje się pod tym pojęciem. A rozumieć pod nim należy zespół odpowiednio dobranych działań, poprzez które możliwe jest zachowanie w nienaruszonym – bądź też przynajmniej jak najbardziej zoptymalizowanym – stanie zarówno ożywionej, jak i nieożywionej przyrody. Dotyczy to również krajobrazów. Osiąga się to przede wszystkim poprzez utrzymanie stosownej równowagi naturalnej w poszczególnych ekosystemach. Ponadto przy okazji kwestii powiązanych z ochroną przyrody niesamowicie istotne jest także zadbanie o tak zwaną różnorodność biologiczną. Korzenie ochrony przyrody sięgają już czasów starożytnych. Jednym z najstarszych i jednocześnie najbardziej znanych dokumentów o tym fakcie świadczącym jest dokument chiński pochodzący z tysiąc setnego roku przed naszą erą.