O florze i faunie
Wpisy oznaczone tagiem ‘owady’
Rekordziści
Kategoria: Ciekawostki
Owady żyją prawie wszędzie, żywiąc się prawie wszystkim. Na szczęście ich rozmiary ogranicza anatomia, dzięki czemu gigantyczne insekty występują tylko w horrorach. Wiele owadów jest niezwykle silnych. Niektóre z nich potrafią przesuwać przedmioty o wiele cięższe od siebie. Inne, na przykład termity, wznoszą wielkie budowle. Pchły skaczą na wysokość 130 razy przekraczającą ich wielkość. Gąsienice z kolei, nie wyglądają na siłaczy, ale mają sześciokrotnie więcej mięsni niż człowiek. Wśród owadów najwięcej jest gatunków chrząszczy, niektóre z nich dysponują niezwykłą bronią, tryskają w napastników gorącym gazem powodującym podrażnienie. Rekordowo szybko latają ważki, które osiągają prędkość 58 kilometrów na godzinę. Znacznie woniej lata majestatyczny trzmiel, osiąga on tylko 18 kilometrów na godzinę. Szarańcza tworzy olbrzymie roje, ale nawet w stosunkowo niewielkim roju może być około 50 milionów owadów. Największy rój zaobserwowano w Nebrasce w 1875 roku, liczył on około 12,5 miliarda osobników. Szarańcza jest prawdziwą plagą. Niektóre jej gatunki zjadają w ciągu dnia tyle ile ważą. Rekordy biją zwierzęta różnych gatunków, kształtów i rozmiarów. Wiele jest niewiarygodnie silnych, a owady i ssaki bywają z kolei niezwykle żarłoczne. Najszybsze zwierzęta z łatwością pokonają sprintera, a najgłośniejsze zagłuszyłyby kibiców piłkarskich. Jeśli chodzi o wielkość rekordzistą jest majestatyczny płetwal błękitny. Żywi się on tylko krylem, ale za to połyka miliony tych stworzeń za jednym razem. Najgłośniejszymi zwierzętami lądowymi są południowoamerykańskie wyjce, czarny i rudy. To największe małpy Nowego Świata, żyjące w stadach złożonych z 10 – 30 osobników. Głośnym rykiem informują o granicach swego terytorium. Wzmacniane przez worki krtaniowe odgłosy można usłyszeć nawet z odległości 5 kilometrów. Najszybszym zwierzęciem lądowym jest gepard, osiągający w ciągu kilku sekund prędkość 100 kilometrów na godzinę. Z taką szybkością może biec jedynie około 500 metrów. Wyspy Galapagos zamieszkują największe żółwie. Dożywają one bardzo sędziwego wieku. Krążą historie o żółwiach żyjących do 150 lat. Niewielkie pchły wyróżniają się zaś zadziwiającą siłą. Potrafią one podnieść przedmioty ważące 850 razy więcej od siebie.
Nietoperze
Kategoria: Nietoperze, Zwierzęta
Borowiec olbrzymi jest przedstawicielem rodziny mroczkowatych. Charakteryzuje się przede wszystkim tym, iż jest największym nietoperzem spośród wszystkich występujących na kontynencie europejskim. Maksymalna rozpiętość skrzydeł u dorosłego osobnika wynosi bowiem czterdzieści pięć centymetrów. Spotkać go w warunkach naturalnych można przede wszystkim na wschodzie oraz południu Europy ze wskazaniem na Grecję oraz Półwysep Iberyjski. W naszym kraju jest to bardzo rzadko spotykane zwierzę, właściwie istnieje tylko jeden solidny dowód na to. borowce olbrzymie odżywiają się owadami, a także niewielkimi przedstawicielami wróblowatych takimi jak dla przykładu świstunkami oraz sikorkami. Nietoperz ten poluje zawsze w locie. W Europie jest to jedyny nietoperz, jaki poluje na ptactwo. W myśl Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych, zwierzę te jest bliskie zagrożenia wyginięciem (posiada ono status NT). Karlik malutki jest przedstawicielem rodziny mroczkowatych. U dorosłego osobnika maksymalna rozpiętość skrzydeł wynosi dwadzieścia centymetrów, natomiast długość ciała osiągnąć może nieco ponad pięć centymetrów. Jak wszystkie pozostałe gatunki nietoperzy występujące na terenie naszego kraju, tak i karliki malutkie podlegają ścisłej ochronie, chociaż wedle Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych posiada on status nie zagrożonego wyginięciem. Jest to generalnie rzecz biorąc gatunek dość rozpowszechniony. Samice tych nietoperzy żyją w koloniach – ich liczebność mieści się w przedziale pomiędzy pięćdziesięcioma osobnikami a pięciuset. Jest to nietoperz będący typowym gatunkiem szczelinowym. Latającego spotkać go można po zmierzchu. Nie stroni od sąsiedztwa ludzkich osad. Okres zimowy spędza w różnych zakamarkach jak dla przykładu szczeliny w budynkach czy w kościołach, a zwłaszcza za obrazami.