Przyroda dookoła nas

O florze i faunie

Kategorie

Archiwum

O serwisie

Zależnie od odmiany róże drobnokrzaczaste wykazuję przeróżne wzrosty. Można zauważyć, że jedne mają pokrój rozłożysty, inne zaś wyprostowany. Wysokość róż drobnokrzaczastych zazwyczaj jednak mieści się w przedziale od czterdziestu do stu centymetrów. Również tutaj są trzy główne odmiany, które można powiedzieć, że zajmują pozycje liderów. Amber Sun to odmiana gdzie kwiaty w początkowej fazie kwitnienia są miedzianożółte chociaż z czasem jednak przybierają kolo kremowo żółty. Z uwagi na niedużą wysokość ponieważ nie przekraczającą pięćdziesięciu centymetrów krzewy te nadają się również do uprawy w doniczkach oraz różnego rodzaju pojemnikach. Trzeba jednak pamiętać, że aby korzenie dobrze się rozwijały pojemniki muszą mieć odpowiednią wysokość. Dwie kolejne odmiany czyli Sorrento oraz Polarlicht są dosyć łatwe w pielęgnacji, charakteryzują się one również bardzo intensywnym zapachem. Zazwyczaj krzewy te osiągają również wysokość do około osiemdziesięciu centymetrów i są bogato zdobione kwitnącymi kwiatami. Odmian róż pnących tak jak prawie każdych innych jest całe mnóstwo jednak najbardziej charakterystyczne, znane na całym świecie ale przede wszystkim cenione są cztery spośród nich. Maintower to pierwsza odmiana, która wydaje kwiaty koloru ciemnoróżowego a jej wysokość sięga od dwóch do nawet w niektórych przypadkach trzech metrów. Idealnie nadaje się ona do prowadzenia po podporach czy ścianach budynku a jej kwiaty pachną cudownie. Reklama: projekty domów

Wpisy oznaczone tagiem ‘siedzenie’

Oswajanie koszatniczki

Kategoria: Zwierzęta

Oswajanie koszatniczki Kupiliśmy koszatniczke. No aby nasza koszatniczka była dobrym przyjacielem i dobrym wychowankiem nie wystarczy ją wrzucić do klatki i karmić. Takim zwierzakiem trzeba się również zajmować. Koszatniczki to bardzo żywiołowe stworzenia są ciekawe świata i jak najszybciej by uciekły z naszych dłoni aby pobiegać po naszym domu czy mieszkaniu. Pamiętajmy przede wszystkim na początku że to one boją się nas znacznie bardziej niż my ich. Częsta reakcja koszatniczki gdy chcemy ją wziąć na ręce jest to że ona po prostu na nas sika. Lecz nie można się tym przejmować tylko próbować dalej. Aby nasza koszatniczka była taka jaka chcemy to przede wszystkim musimy się nią dużo a nawet bardzo dużo zajmować. Nie możemy pozwolić aby te zwierzątko siedziało samo w klatce. Wiec nie polecam tego zwierzaka osobie która nie ma czasu pracuje czy chodzi do szkoły i ma dużo na głowie. Najlepszym rozwiązaniem aby koszatniczka mogła być u nas w domu jest mieć mało zajmującą prace lub chodzić np. do podstawówki gdzie będziemy mogli poświęcić jej wtedy dużo czasu. Podstawowe zasady przy oswajaniu to aby podawać jej pokarm i smakołyki z reki aby przyzwyczaiła się do naszego zapachu i wypuszczanie jej na wybiegi. Proponuje najpierw małe pomieszczenie aby koszatniczka nie narozrabiała w miarę oswajanie można ja puszczać po całym domu. Trzeba pamiętać że nie można jej łapać nigdy za ogon ponieważ ona potrafi taki ogon opuścić żeby uciec. I nie można łapać koszatniczki od góry ponieważ będzie się bała. Należy położyć rękę na podłodze a ona sama wejdzie. W streszczeniu. Koszatniczki nie są gryzoniami które zamieszkują większy obszar. Jest to gatunek zamieszkujący w jednym miejscu. Tworzą własne kolonie. Koszatniczki wybierają sobie szefa. Szefem zostanie ta koszatniczka która np. zrobi najdłuższy tunel czy największą norę. Te cudowne zwierzęta zamieszkują zachodnie zbocza Andów (Chile) na wysokości 1200m. Jest to dość spora wysokość także ciężko było udomowić te o to zwierzaki. Zamieszkują tylko na jednym obszarze także idzie się domyślić że jest to dość rzadki gatunek. Chociaż dzięki hodowli gatunek ten się znacznie rozrósł. W naturalnym środowisku koszatniczki tworzą tunele i nory aby zabezpieczyć się przed dzikimi zwierzętami. W naturalnym środowisku ich głównym zagrożeniem są dzikie ptaki. Ich głównym pokarmem w naturalnym środowisku jest zborze, nasiona, zioła, kora drzew i inne tego typu rzeczy. W naturalnym środowisku koszatniczki nie żyją zbyt długo ze względu na drapieżniki aczkolwiek oswojone w domu spokojnie mogą pożyć kilka lat.

Mieszkanie

Kategoria: Ciekawostki

Mieszkanie Niezależnie od tego, czy chcemy trzymać jedną nimfę, czy więcej, w klatce czy w wolierze pokojowej lub ogrodowej, jej dom powinien spełniać kilka podstawowych warunków, które zapewniają jej dobre samopoczucie. Ważna jest nie tylko wielkość klatki, ale także jej wyposażenie i właściwe usytuowanie. Klatka powinna być na tyle duża aby nimfa miała możliwość przefrunięcia w niej chociaż krótkiego odcinka. Ptaki te również uwielbiają się wspinać, dlatego klatka powinna być zbudowana z poziomo ułożonych prętów. Karmniki i poidełka powinny być tak umieszczone, aby dostęp był łatwy zarówno dla nas jak i dla ptaka. Jeżeli chodzi o drążki do siedzenia dla ptaków najlepsze są świeże konary i gałęzie, nie polecam kupować plastikowych prętów, gdyż są one przyczyną różnych chorób. Oczywiście w klatce powinien się znaleźć karmnik (jak jest więcej ptaków to tyle karmników, ile ptaków). Baseniki i domki kąpielowe również są mile widziane chociaż można również spryskiwać papugę wodą ze spryskiwacza, co też sprawia jej dużo przyjemności. Nimfy uwielbiają się bawić, dlatego też wskazane jest umieszczenie w klatce urządzeń do zabawy i wspinania np. trapez, drabinka, huśtawka, aby papuga nie nudziła się podczas naszej nieobecności. Zdrowa, wesoła i ruchliwa papuga będzie dla nas źródłem wielu radości. Wprawdzie nie zawsze ustrzeżemy ją przed chorobami, ale dzięki odpowiedniej opiece będziemy mogli jej pomóc w zachowaniu zdrowia i witalności. To przede wszystkim od nas, właścicieli zależy jakie samopoczucie będzie miała nasza nimfa. Przede wszystkim należy zapewnić jej właściwą opiekę, prawidłowe żywienie, troskę i uwagę oraz zapewnić przestronną, czystą klatkę oraz odpowiednią ilość ruchu, co pomaga nimfie utrzymać kondycję i stanowi podstawę zdrowego i długiego życia. Teraz trochę na temat niezbędnej pielęgnacji. Przede wszystkim codziennie należy karmić papugę i wymieniać jej wodę pitną. Co tydzień należy czyścić: klatkę lub wolierę, miejsca do siedzenia i zabawki oraz wymyć pojemniki na pokarm i wodę. Gałązki do siedzenia należy wymieniać mniej więcej raz w miesiącu oraz w razie konieczności skrócić pazury ptaka. Szpony można podciąć samodzielnie za pomocą małych nożyczek lub specjalnych cążków do paznokci, ale należy uważać, aby nie uszkodzić papudze naczyń krwionośnych, dlatego też z tym problemem wybrać się do weterynarza. Należy to robić tylko wtedy, gdy papuga sama sobie nie ściera pazurów na drążkach w klatce, gdyż obcinanie szponów bardzo stresuje ptaka i może spowodować nawet zawał serca u nimfy.