O florze i faunie
Wpisy oznaczone tagiem ‘występ’
Podkowiec mały
Kategoria: Nietoperze, Zwierzęta
Podkowiec mały to kolejny przedstawiciel rodziny podkowcowatych, która to akurat w naszym kraju nie występuje zbyt często. Ponadto zwierzę te w warunkach naturalnych występuje w środkowej oraz południowej części kontynentu europejskiego – w skali globalnej gatunek ten nie jest póki co w żaden sposób zagrożony wyginięciem. Jeżeli chodzi ogólnie o nietoperze żyjące w naszym kraju, to podkowiec mały jest jednym z najmniejszych tego rodzaju ssaków. U dorosłego osobnika maksymalna długość ciała wynieść może zaledwie cztery centymetry przy rozpiętości skrzydeł sięgających co najwyżej dwóch i pół centymetra. Wydawane przez tego nietoperza ultradźwięki charakteryzują się bardzo dużym zasięgiem. Ponadto nietoperz ten posiada taką właściwość, że potrafi dostosować temperaturę swego ciała do temperatury panującej w otoczeniu oraz spowalniać oddech i akcję serca, co jest przydatne w czasie zimowego snu. Rudawka malajska jest kolejna przedstawicielka nietoperzy zaliczanych do rodziny rudawkowatych. Jest dość dużym zwierzęciem. Długość jej ciała sięga maksymalnie czterdziestu centymetrów, natomiast jeżeli chodzi o rozpiętość skrzydeł, to górna granica wynosi stos siedemdziesiąt centymetrów. Dorosły osobnik osiąga przeciętnie wagę oscylującą w okolicach jednego kilograma. W warunkach naturalnych zwierzę te występuje na kontynencie azjatyckim ze szczególnym uwzględnieniem jego południowej oraz wschodniej części. Jest to zwierzę prowadzące typowo nocny tryb życia. Lubi bardzo duże przestrzenie. Preferuje obszary leśne oraz bagienne. Rudawki malajskie żyją w koloniach charakteryzujących się bardzo dużą liczebnością. Tak, jak i pozostali przedstawiciele rudawkowatych, tak i one odżywiają się owocami. Ażeby znaleźć odpowiadające im pożywienie, potrafią odbyć wędrówki na dość znaczące odległości.
Grab
Kategoria: Ciekawostki, Zwierzęta
Grab – jego nadzwyczajna twardość i wytrzymałość. Jednym z rzadziej występujących drzew liściastych w Europie, z rodziny, stylocerataceae jest grab. W Polce spotkać możemy tylko jeden jego gatunek rodzimy oraz kilka gatunków introdukowanych. Na świecie natomiast występuje 25 jego podgatunków, które spotkać możemy głównie na obszarze Azji Wschodniej i Ameryki Północnej. Popielata kora grabu przyjmuje gładką, nieznacznie spękaną postać. Opadające na zimę liście mają eliptyczny kształt o wyraźnie zaznaczonych nerwach bocznych. Jego owoce to spłaszczone, opadające po dojrzeniu wraz z okrywami żeberkowane orzeszki. Wśród tych najczęściej występujących gatunków wyróżnić można między innymi grab amerykański, grab sercowaty oraz japoński i pospolity. Różne odmiany tego drzewa uprawiane są w związku z jego szerokim zastosowaniem w dziedzinach rzemiosła. Z drewna uzyskanego z grabu wytwarza się między innymi drewniane elementy narzędzi stolarskich. W dawnych czasach, w rejonie południowej Polski, krzewy grabu używano do tworzenia żywopłotów odgradzających pola i sady. Tak szerokie zastosowanie grab zawdzięcza swej budowie oraz nadzwyczajnej twardości i wytrzymałości. Klon – drzewo z rodziny klonowatych. Jednym z drzew liściastych mających około 120 gatunków występujących w strefie umiarkowanej oraz kilkanaście podgatunków w górach tropikalnych jest klon – roślina pochodząca z rodziny klonowatych. Spotkać ją można przede wszystkim w Azji, Północnej i Środkowej Ameryce, Europie oraz niektórej północnych rejonach Azji. Są drzewa bardzo często sięgające nawet 50 metrów wysokości, jednak czasami przybierają one postać niewielkich krzewów. Liście klonu opadają każdej zimy. Owoce natomiast to rozpadające się po dojrzeniu orzechy potocznie nazywane „noskami”. Tego rodzaj drzewa sadzony jest głównie w celu pozyskania twardego oraz trwałego drewna dla celów budowlanych. Sadzone są one również, jako rośliny ozdobne w parkach i alejach. W Kanadzie z pni klonu po dziś dzień wytwarza się syrop oraz cukier klonowy. Niektóre gatunki, takie jak klon tatarski uprawiane są również, jako rośliny miododajne. Do najczęściej dziko rosnących gatunków klonu zaliczyć możemy między innymi: klon jawor, klon zwyczajny oraz klon polny. Wśród tych uprawianych wyróżnić można na przykład klon cukrowy, francuski oraz srebrzysty.
Gacek brunatny
Kategoria: Nietoperze
Gacek brunatny jest gatunkiem nietoperza powszechnie występującym na terenie naszego kraju. Generalnie rzecz biorąc, spotkać go można praktycznie na całym kontynencie europejskim – wyjątek stanowią jedynie jego południowe oraz północne krańce. Bardzo często mylony jest z gackiem szarym – nie ma w tym fakcie niczego dziwnego, albowiem gatunki te są niesamowicie do siebie podobne, jeszcze przed czterdziestoma paroma laty w ogóle ich od siebie nie odróżniano. Gacek brunatny zaliczany jest do nietoperzy małych. Jako środowisko życia preferuje on zarówno obszary leśne, jak i tereny zabudowane. Bardzo często zakłada swoje gniazda między innymi na strychach czy poddaszach. Prowadzi raczej osiadły tryb życia. Podstawę jego pożywienia stanowią niewielkie bezkręgowce, takie jak dla przykładu nocne motyle. Echolokacyjne sygnały tych nietoperzy mają niewielki zasięg sięgające maksymalnie na trzy metry. Gacek szary jest jednym ze spotykanych w naszym kraju gatunków nietoperzy, chociaż zasięg jego występowania jest u nas ograniczony. Maksymalna długość ciała dorosłych osobników wynosi pięć centymetrów, tyleż samo wynosi długość ogona. Jest szarego koloru. Gacek szary jest typowym owadożercą. Poza owadami niczym innym się nie odżywia. Jest jednym z przedstawicieli rodziny mroczkowatych. Nie jest to gatunek, któremu grozi wyginięcie – tak zakwalifikowany jest póki co przez Czerwoną Księgę Gatunków Zagrożonych. Przez bardzo długi czas mylony był z gackiem brunatnym. W naszym kraju jeszcze w latach sześćdziesiątych minionego stulecia w ogóle nie odróżniano od siebie tych zwierząt. Jeden i drugi gatunek określany był wspólnym mianem – błędnym zresztą – gacka wielouchego. Jeżeli chodzi o warunki, w jakich gacek szary na co dzień żyje, to jest to zawsze w pobliżu ludzkich skupisk oraz zabudowań.