O florze i faunie
Wpisy z kategorii ‘Ciekawostki’
Choroby koszatniczki
Kategoria: Ciekawostki, Zwierzęta
Niestety koszatniczka jest dość chorobliwym zwierzątkiem. To że było ja trudno udomowić odbija się w tym że faktycznie chorują. Najczęściej na „starość” jedna z tych chorób może być cukrzyca. To nie jest żart nie tylko ludzie mogą mieć cukrzyce. W przypadku ludzi idzie się do lekarza a w przypadku koszatniczki zmienia się jadłospis (nie podawać pokarmu który ma w sobie cukier). To że kosaztniczka ma cukrzyce można zobaczyć po przez bardzo częste picie z wodopoju wody. Jedna z groźniejszych chorób jest przeziębienie. Przeziębienie to dla ludzi taki mały problem. Niestety u koszatniczek przeziębienie szybko powoduje zatkanie nosa i problemy z oddychaniem co spowoduje śmierć naszej koszatniczki. Aby uniknąć przykrej śmierci naszego pupila trzeba uważać na przeciągi. Nie stawiać klatki w przeciągu. Gdy nasza koszatniczka ma oznaki przeziębienia należy szybko udać się do weterynarza prawdopodobnie zapisze jakieś leki. Koszatniczki w późniejszym wieku często maja wysuszone pękające małżowiny uszne. W późniejszym wieku również jest problem gdyż większość osobników ma zaćmę. Nie da się tego wyleczyć. Nie jest to nic strasznego koszatniczce to nie przeszkadza w prawidłowym funkcjonowaniu. Wiadomo że każdy z nas chce mieć jak najpiękniejsze mieszkanie. Przygotować swój dom tak aby było ładnie i schludnie. No nasz zwierzak chce tego samego ładnego mieszkanka w którym było by mu wygodnie i w którym można by było go obserwować. Koszatniczki lubią jak cos się dzieje także klatkę należy położyć zdecydowanie gdzieś gdzie ludzie się cały czas przewijają. Klatka na pewno musi być piętrowa i naprawdę duża ponieważ koszatniczki uwielbiają biegać i skakać. Trzeba pamiętać o tym aby w klatce prócz kuwety nie było elementów plastikowych ponieważ zostaną szybko zjedzone. Warto taka klatkę a nawet trzeba wyposażyć w karuzele (takie kolko do kręcenia jak dla chomików) tylko ta karuzela nie może być plastikowa ani taka jak dla chomików czy myszy ponieważ koszatniczka się po prostu nie zmieści. W sklepie zoologicznym najlepiej zapytać o wielkość i dadzą wam na pewno odpowiednią. Klatkę dobrze wyposażyć jest w jakieś drewniane konary aby mogły ścierać siekacze. Bardzo lubią gryźć korę brzozy które można kupić w sklepie zoologicznym. Warto też kupić wapno dla gryzoni przyda się do ścierania siekaczy oraz do dawania odpowiednich witamin które są dla nich potrzebne. Ich wodopój musi być w formie buteleczki doczepianej do klatki ponieważ w miseczce długo tej wody mieć nie będą z przyczyn takich ze rozleją lub zjedzą plastikowa miseczkę. Wodę i trociny należy wymieniać codziennie. W przypadku trocin można zadziej zależy od tego w jakiej są stanie proponował bym góra 3 dni.
Rekordziści
Kategoria: Ciekawostki
Owady żyją prawie wszędzie, żywiąc się prawie wszystkim. Na szczęście ich rozmiary ogranicza anatomia, dzięki czemu gigantyczne insekty występują tylko w horrorach. Wiele owadów jest niezwykle silnych. Niektóre z nich potrafią przesuwać przedmioty o wiele cięższe od siebie. Inne, na przykład termity, wznoszą wielkie budowle. Pchły skaczą na wysokość 130 razy przekraczającą ich wielkość. Gąsienice z kolei, nie wyglądają na siłaczy, ale mają sześciokrotnie więcej mięsni niż człowiek. Wśród owadów najwięcej jest gatunków chrząszczy, niektóre z nich dysponują niezwykłą bronią, tryskają w napastników gorącym gazem powodującym podrażnienie. Rekordowo szybko latają ważki, które osiągają prędkość 58 kilometrów na godzinę. Znacznie woniej lata majestatyczny trzmiel, osiąga on tylko 18 kilometrów na godzinę. Szarańcza tworzy olbrzymie roje, ale nawet w stosunkowo niewielkim roju może być około 50 milionów owadów. Największy rój zaobserwowano w Nebrasce w 1875 roku, liczył on około 12,5 miliarda osobników. Szarańcza jest prawdziwą plagą. Niektóre jej gatunki zjadają w ciągu dnia tyle ile ważą. Rekordy biją zwierzęta różnych gatunków, kształtów i rozmiarów. Wiele jest niewiarygodnie silnych, a owady i ssaki bywają z kolei niezwykle żarłoczne. Najszybsze zwierzęta z łatwością pokonają sprintera, a najgłośniejsze zagłuszyłyby kibiców piłkarskich. Jeśli chodzi o wielkość rekordzistą jest majestatyczny płetwal błękitny. Żywi się on tylko krylem, ale za to połyka miliony tych stworzeń za jednym razem. Najgłośniejszymi zwierzętami lądowymi są południowoamerykańskie wyjce, czarny i rudy. To największe małpy Nowego Świata, żyjące w stadach złożonych z 10 – 30 osobników. Głośnym rykiem informują o granicach swego terytorium. Wzmacniane przez worki krtaniowe odgłosy można usłyszeć nawet z odległości 5 kilometrów. Najszybszym zwierzęciem lądowym jest gepard, osiągający w ciągu kilku sekund prędkość 100 kilometrów na godzinę. Z taką szybkością może biec jedynie około 500 metrów. Wyspy Galapagos zamieszkują największe żółwie. Dożywają one bardzo sędziwego wieku. Krążą historie o żółwiach żyjących do 150 lat. Niewielkie pchły wyróżniają się zaś zadziwiającą siłą. Potrafią one podnieść przedmioty ważące 850 razy więcej od siebie.
Aklimatyzacja
Kategoria: Ciekawostki
Do transportu nimfy najbardziej nadaje się zwykła skrzynka lub kartonowe pudełkowe. Przewożenie papugi w dużej klatce nie jest wskazane, ponieważ przestraszony, fruwający ptak może się w niej łatwo zranić. Przez pierwsze dni pobytu w nowym domu nimfie potrzebny jest przede wszystkim spokój. Ptak jest przestraszony i zestresowany, dlatego najlepiej pozostawić go w spokoju, w klatce dobrze wyposażonej w wodę i karmę. Nie należy od początku troszczyć się i opiekować ptakiem, gdyż może to dać zupełnie odwrotny skutek. Ptak nie będzie od razu latał i opuszczał klatki. Najpierw musi się przyzwyczaić do nowego otoczenia. Należy otworzyć drzwiczki od klatki i czekać aż papuga sama zdecyduje się na opuszczenie swojego domu, nie należy przyspieszać i zmuszać ją do tego. Jeżeli już papuga opuści klatkę to podczas pierwszych lotów należy zachować szczególną ostrożność i obserwować jej lot a przede wszystkim zamknąć wszystkie okna, zakryć lustra oraz wszystkie ostre przedmioty, aby ptak nie zrobił sobie krzywdy. Pozwalając nimfie na swobodne loty po pokoju musimy liczyć się z tym, że papuga będzie oskubywać stojące w nim rośliny, niektóre z nich takie jak: akacja, barwinek, jemioła, hiacynt, narcyz, szarotka są trujące dla ptaka i najlepiej byłoby usunąć je z pokoju. Nimfy są to ptaki z rodziny papugowatych. Jeżeli chodzi o wielkość może być postrzegana jako naprawdę idealny ptak. Nie jest ona tak malutka, jak papużki faliste, ale również nie jest tak duża jak ara czy amazonka. Jest to papuga, która pasuje do warunków domowych niemalże idealnie. To nie jedyny plus jeżeli chodzi o nimfy. Z natury są to ptaki bardzo wesołe i mają niezwykła potrzebę towarzystwa. Im więcej czasu będziemy poświęcać papudze tym szybciej zyskamy jej zaufanie. Pielęgnacja tych ptaków nie jest skomplikowana, dlatego też spokojnie możemy powierzyć opiekę naszego pupila innym osobom na czas naszej nieobecności. Papugi te bardzo nie lubią być samotne i powinniśmy poświęcać im jak najwięcej uwagi i dużo się nimi zajmować, co po pewnym czasie zaowocuje i ptak będzie traktował nas jak swojego kompana, wszędzie za nami latał, siadał nam na ramieniu itp. Ptaki te są bardzo towarzyskie, ale jeżeli nie mają możliwości kontaktu z innymi papugami to bardzo szybko uczą się śpiewać i mówić co później staje się bardzo miłe podczas mieszkania z takim ptakiem. Jest też również kilka ostrzeżeń związanych z posiadaniem ptaka. Przede wszystkim trzeba uważać na jego ostry dziób, którego używa w celu obrony. Zwierzęta te nie lubią podróży i zmian otoczenia oraz spędzania czasu samotnie – może to odbić się na ich psychice.
Dziwidło olbrzymie
Kategoria: Ciekawostki
Delikatny niczym nimfa kwiat jednej nocy. Roślina mogącą piąć się po skałach dzięki igiełkowatym kolcom na pędach i korzeniom powietrznym – to cereus wielkokwiatowy. Występuje on w Ameryce we wschodniej części Meksyku, na Kubie, Jamajce i Haiti. Cereus jest niepozornie wyglądającym kaktusem mogącym się pochwalić wspaniałym trzydziestocentymetrowym kwiatem. Kilka dni przed zakwitnięciem pąk powiększa swoją objętość. W ciągu dnia pozostaje w zamkniętym pąku, aby nocą rozchylić swe płatki. Wydziela on zapach przypominający wanilię. Na zewnątrz płatki mają kolor łososiowy, a wewnątrz są śnieżnobiałe. Fakt, iż roślina zakwita tylko nocą nadaje jej tajemniczości, którą potęguje miejsce, w którym najczęściej kwitnie, czyli wysokie skały. Niestety raz pokazawszy swój piękny kwiat przekwita i dlatego popularnie nazywany jest kwiatem jednej nocy. Kilka tygodni po przekwitnięciu kwiat wydaje czerwony owoc przypominający jagodę, mierzący około ośmiu centymetrów długości. Owoc dojrzewa i w jego wnętrzu znajduje się bardzo duża liczba nasion, bo około dwóch tysięcy. Olbrzymi kwiat potrzebujący do zapylenia owadów, które więzi wewnątrz kwiatu. asy tropikalne Sumatry kryją olbrzymią bylinę osiągająca cztery i pół metra, z czego kwiatostan mierzy dwa metry. Kwiat znajduje się w potężnym kielichu, który ma średnicę jednego metra i wysokość dwóch metrów. Kiedy kwiat kwitnie wygląda to tak, jakby wprost z ziemi wyrastał kielich. Z zewnątrz pochwa, podtrzymująca kwiat, jest zielona, natomiast wewnątrz ma kolor fioletowy i jest ząbkowana. Płodna część kwiatu znajduje się w pochwie, natomiast pozostała jego część jest bezpłodna. Męskie i żeńskie kwiaty są ułożone na przemian. We wnętrzu kielicha jest temperatura o kilka stopni wyższa niż w otoczeniu. Do zapylenia dziwidło potrzebuje owadów, które wlatują do środka pochwy zwabione wydzielanym przez roślinę zapachem przypominającym padlinę i wyższą temperaturą. Owad wlatuje do środka, składa jaja i nie może się wydostać. Szamocząc się wewnątrz kielicha przenosi pyłek i zapyla kwiat. Po wydostaniu się na wolność nadal rozrzuca pyłek na inne rośliny. W zapylaniu rośliny uczestniczą również słonie, które traktują te kwiaty jak wodopój.