O florze i faunie
Wpisy z kategorii ‘Zwierzęta’
Grab
Kategoria: Ciekawostki, Zwierzęta
Grab – jego nadzwyczajna twardość i wytrzymałość. Jednym z rzadziej występujących drzew liściastych w Europie, z rodziny, stylocerataceae jest grab. W Polce spotkać możemy tylko jeden jego gatunek rodzimy oraz kilka gatunków introdukowanych. Na świecie natomiast występuje 25 jego podgatunków, które spotkać możemy głównie na obszarze Azji Wschodniej i Ameryki Północnej. Popielata kora grabu przyjmuje gładką, nieznacznie spękaną postać. Opadające na zimę liście mają eliptyczny kształt o wyraźnie zaznaczonych nerwach bocznych. Jego owoce to spłaszczone, opadające po dojrzeniu wraz z okrywami żeberkowane orzeszki. Wśród tych najczęściej występujących gatunków wyróżnić można między innymi grab amerykański, grab sercowaty oraz japoński i pospolity. Różne odmiany tego drzewa uprawiane są w związku z jego szerokim zastosowaniem w dziedzinach rzemiosła. Z drewna uzyskanego z grabu wytwarza się między innymi drewniane elementy narzędzi stolarskich. W dawnych czasach, w rejonie południowej Polski, krzewy grabu używano do tworzenia żywopłotów odgradzających pola i sady. Tak szerokie zastosowanie grab zawdzięcza swej budowie oraz nadzwyczajnej twardości i wytrzymałości. Klon – drzewo z rodziny klonowatych. Jednym z drzew liściastych mających około 120 gatunków występujących w strefie umiarkowanej oraz kilkanaście podgatunków w górach tropikalnych jest klon – roślina pochodząca z rodziny klonowatych. Spotkać ją można przede wszystkim w Azji, Północnej i Środkowej Ameryce, Europie oraz niektórej północnych rejonach Azji. Są drzewa bardzo często sięgające nawet 50 metrów wysokości, jednak czasami przybierają one postać niewielkich krzewów. Liście klonu opadają każdej zimy. Owoce natomiast to rozpadające się po dojrzeniu orzechy potocznie nazywane „noskami”. Tego rodzaj drzewa sadzony jest głównie w celu pozyskania twardego oraz trwałego drewna dla celów budowlanych. Sadzone są one również, jako rośliny ozdobne w parkach i alejach. W Kanadzie z pni klonu po dziś dzień wytwarza się syrop oraz cukier klonowy. Niektóre gatunki, takie jak klon tatarski uprawiane są również, jako rośliny miododajne. Do najczęściej dziko rosnących gatunków klonu zaliczyć możemy między innymi: klon jawor, klon zwyczajny oraz klon polny. Wśród tych uprawianych wyróżnić można na przykład klon cukrowy, francuski oraz srebrzysty.
Dobory kolorów
Najciekawsze i najbardziej interesujące aranżacje z róż wielokwiatowych uzyskuje się poprzez połączenie roślin w nieduże, zazwyczaj liczące około pięciu krzewów nasadzenia. Do tylnych części takich aranżacji rabatowych nadają się najlepiej mocne odmiany o wyprostowanym pokroju, które osiągają nawet do dwóch metrów wysokości. Dolne partie krzewów zazwyczaj pozbawione są jakichkolwiek pędów i są one nieulistnione dlatego powinno się maskować je roślinami towarzyszącymi takimi jak chociażby byliny. Przy takich roślinach pomocniczych róża może być w pełni wyeksponowana. Aby mieć całkowity oraz łatwy dostęp do roślin podczas pielęgnacji w okolicach gdzie zasadziliśmy je warto wyznaczyć specjalne, niekoniecznie wielkie ścieżki, które dodatkowo będą współgrały z wyglądem pięknych róż i ozdobią jeszcze bardziej cały nasz ogród. Oczywiście na rynku pojawiły się już nowsze odmiany róż, które mają bardziej rozłożysty pokrój, więcej liści i łatwiej zatem integrują się z otoczeniem dlatego w takim przypadku nie potrzebne jest dodatkowe maskowanie pomocniczymi roślinami. Oczywiście nie można nikogo zmusić do polubienia poszczególnych barw dlatego mamy wybór w tej kwestii. Trzeba przyznać, że bardzo romantyczny duet tworzą róże o kwiatach wybarwionych morelowo łączonych z filigranowymi gipsówkami. Oczywiście zdecydowanie większą siłę wyrazu mają aranżacje łączące różowe oraz czerwone róże. Na pewno dosyć oryginalnym rozwiązaniem aranżacyjnym jest oczywiście prowadzenie do całości kontrastów. Można je uzyskać na przykład z połączenie mocno kremowo kwitnących róż z fioletową szałwią czy kocimiętką. Niedostępne na polskim rynku jak do tej pory światowe nowości możemy oczywiście zastąpić podobnymi wizualnie odmianami z rodzimych produkcji szkółkarskich ponieważ zazwyczaj wszystkie one mają dobre rekomendacje. Są również specjalnie łączone ze sobą odmiany, które stają się odporne na różnego rodzaju szkodniki oraz na przypadłości związane z chorobami roślin więc czasem warto więcej zainwestować w takie róże i potem mieć mniej pracy a dodatkowo cieszyć się pięknem znajdującym w naszych ogrodach.
Nietoperze
Kategoria: Nietoperze, Zwierzęta
Borowiec olbrzymi jest przedstawicielem rodziny mroczkowatych. Charakteryzuje się przede wszystkim tym, iż jest największym nietoperzem spośród wszystkich występujących na kontynencie europejskim. Maksymalna rozpiętość skrzydeł u dorosłego osobnika wynosi bowiem czterdzieści pięć centymetrów. Spotkać go w warunkach naturalnych można przede wszystkim na wschodzie oraz południu Europy ze wskazaniem na Grecję oraz Półwysep Iberyjski. W naszym kraju jest to bardzo rzadko spotykane zwierzę, właściwie istnieje tylko jeden solidny dowód na to. borowce olbrzymie odżywiają się owadami, a także niewielkimi przedstawicielami wróblowatych takimi jak dla przykładu świstunkami oraz sikorkami. Nietoperz ten poluje zawsze w locie. W Europie jest to jedyny nietoperz, jaki poluje na ptactwo. W myśl Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych, zwierzę te jest bliskie zagrożenia wyginięciem (posiada ono status NT). Karlik malutki jest przedstawicielem rodziny mroczkowatych. U dorosłego osobnika maksymalna rozpiętość skrzydeł wynosi dwadzieścia centymetrów, natomiast długość ciała osiągnąć może nieco ponad pięć centymetrów. Jak wszystkie pozostałe gatunki nietoperzy występujące na terenie naszego kraju, tak i karliki malutkie podlegają ścisłej ochronie, chociaż wedle Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych posiada on status nie zagrożonego wyginięciem. Jest to generalnie rzecz biorąc gatunek dość rozpowszechniony. Samice tych nietoperzy żyją w koloniach – ich liczebność mieści się w przedziale pomiędzy pięćdziesięcioma osobnikami a pięciuset. Jest to nietoperz będący typowym gatunkiem szczelinowym. Latającego spotkać go można po zmierzchu. Nie stroni od sąsiedztwa ludzkich osad. Okres zimowy spędza w różnych zakamarkach jak dla przykładu szczeliny w budynkach czy w kościołach, a zwłaszcza za obrazami.
Czy królik choruje
Kategoria: Gryzonie, Zwierzęta
Choroby najczęściej spotykane u królika wywoływane są poprzez bakterie i wirusy. Wśród tych chorób na uwagę zasługuje myksomatoza, czyli zaraz królicza, którą przenoszą komary oraz inne owady. Trzeba wiedzieć, że tej choroby zazwyczaj nie można wyleczyć, a zwierzę najlepiej uśpić nim zaraz rozniesie się na inne zwierzątka. Królik chory na myksomatozę jest bardzo spokojny i występuje u niego brak apetytu. Inną chorobą spotykaną u królików domowych jest nieżyt jelit. Przyczyną nieżytu jest zwyczajne przekarmienie zwierzątka. Może być też spowodowany podawaniem samej koniczyny. Zarażony tą chorobą królik będzie miał bóle brzucha, a choroba ta w konsekwencji może spowodować śmierć zwierzątka. U królików możemy jeszcze spotkać inną chorobę zwaną kokcydiozą, która wywoływana jest przez pasożyty. Tą chorobą równie łatwo się zarazić, bowiem wystarczy, że nasz pupil zje zanieczyszczoną karmę. A zanieczyścić też jest łatwo, gdyż najczęściej są to zanieczyszczenia pochodzące z odchodów. Przy tej chorobie występuje zmniejszony apetyt, biegunka oraz zmniejszona ruchliwość, tj. królik nie będzie miał ochotę na wyjście z klatki. Każdy początkujący hodowca królików musi wiedzieć, że zwierzęta te nie jedzą mięsa. Króliki najbardziej lubią urozmaiconą paszę. Można też karmić go zielonką, ale musi ona pochodzić z terenu, gdzie mamy pewność, że była czysta, nie może być zrywana pomiędzy blokowiskami czy w sąsiedztwie fabryki. Zrywając trawę trzeba pamiętać, że nie może być ona mokra, czyli nie może być zrywana rano czy wieczorem, kiedy jeszcze jest rosa. Króliki lubią także pogryźć czasem owoce. Nim jednak nakarmimy naszego pupila owocami musimy je najpierw bardzo dokładnie umyć. Zimą natomiast możemy zaprzestać królikowi podawać paszę, ale jeśli wznowimy to wiosną trzeba zacząć od bardzo niewielkich dawek i stopniowo z każdym dniem je zwiększać. Błędne jest też przekonanie, że królik powinien jeść dużo marchewki. Marchewka bowiem działa na te zwierzęta przeczyszczająco. Nie wolno zatem podawać więcej niż jedną marchewkę dziennie i w dodatku o niewielkim rozmiarze. Królik musi też mieć w klatce odpowiednią ilość siana oraz wodę. Wodę należy nalewać czystą kilka razy w ciągu dnia.